çok öldüm çok çok acıttılar canımı çok acıttım canımı çok kirli kan döküldü nice gözyaşım temizleyemedi sonra vazgeçtim ağlamaktan, ışığı gördüm sevdim, çok zahmetsizdi, sadece seviyordun, ve daha çok seviyordu seni, ... bir gün seni gördüm,, büyük gözlerin vardı, saçın çok güzel dökülüyordu boynuna, kocaman çirkin ellerin bile güzel gelmişti bana, kararttım gözlerimi seni sevdim, sevdiğini, üçüncü kişi olduğumu görmezden geldim, bekledim bekledim, sevdim ya küçülttüm kendimi, için çok doluydu sığmazdım ya küçülttüm kendimi, yanına geldim sonra sen yalnızdın o sıra yağmur yağıyordu, sığınmıştık bir çatının altına gözlerin gözlerime bakıyor gözlerimde arıyordu, gözlerim kaçıyordu gözlerinin gölgesinden, korkaktı gözlerim içine yanardı, göremezdin konuştum, sözcükleri siper ettim bakamayışlarıma, sözcükler ki; dostumdular anlatırlardı beni sana, sözcükler sır olur, çözülürlerdi sade sana, sense ufak bakışlar attın -nerden bilebilirdim ki kararsız merhamet bakışları olduğunu- ve gittin aralık bırakıp kapını kafamı sokmaya çalıştım o aralıktan silikti görüntüler, hayal kattım içlerine, senin bir kitabın vardı mesela üzerinde uçuyordun. bir martı gibi süzülüyordun üstünde kitabın, çok beyazdın, ışıl ışıl rengarenk bembeyazdın, sana yazdım, sana anlattım sana geldim, dersine girdim, dersimi aldım, çırılçıplaktım, tertemiz değilsem de saftım, berraktım biliyordum : istiyordum seni, sense suskundun, kapın hep aralıktı, gülüyordun, gülümsüyordun ...