öfke- yol- yorum

öFkeleniyorum! daha fazla, daha da fazla, afaki öfkeleniyorum! azami öfkeleniyorum! birbirimizi dinlemeyi bilmiyoruz neden? neden ülkemizin sağcısı, solcusu, dindarı, dinsizi, liberali, kapitalisti... neden hepsi faşist! biri dinlemez, diğerini neden. utanmadan birde bu adamları bir araya toplarlar sözüm ona çok kaliteli programlarında, ve başlar size konuşma programı rezaleti! herkes konuşur, ama kimse dinlemez konuşanı, önce bakar yargılar bir takımın içine sokar (tabi genelde buna gerek kalmaz, takım takım, ideoloji ideoloji grup halinde karşılıklı otururlar) ardından herkes başlar kendi iç sesini dinlemeye! aynı şeyi söyleseler bile devam eder tartışma, çünkü söyleyişlerindeki ideolojileri çarpışır. "saygı", "saygı", "saygı" ne gerek vardır ki saygıya, herkes için kendisi -kendi görüşü-, öylesine dokunulmaz, öylesine önemlidir ki, karşıdakinin görüşüne saygı duymasına gerek yoktur. hatta karşındakiler onun söylediklerine saygı duymak zorundadır. kepazelik! tahammülüm yok! 80 lerde birbirini dinleyemeyen, iyi niyetli insanlar yüzünden aldığımız yaralardan hiç ders almadık! hala aidiyet zinciri ile, kendi ulu takımımıza (topluluğumuza, sosyal gurubumuza vs.) kökten bağlı, çok okumayan, çok konuşan, iç sesini çok dinleyen,bir yere varamayan insNLARIZ. haydi bir bakalım olmaz mı? bizde ne var? kendi içimizde neyi düzelttik ki düzelebilsin ülke? ne zaman yargıladık kendimizi, farklı gördüğümüzü yargıladığımız gibi? gerçekten ne istediğimizi, neye ihtiyacımız olduğunu ne zaman arar olduk? ne zaman, ne ürettik? ne zaman sevmeyi göze aldık, çırılçıplak? ne zaman, hangi farkındalığı kazandık ve kazandırdık? bence bunları düşünelim önce sonra oturup bir araya gelip, kadını, erkeği, çocuğu, geleceği konuşalım...