istavrit

1
karadenizin hırçın sularında yumurtasından erkence çıkan bi istavrit varmış.kara gözlerinden hiçbişey kaçmayan ufaklık çok çabuk öğreniyor çok hızlı gelişiyormuş.yaşı gelmiş ve babası yüzgecinden tutup onu balık okluna kaydettirmiş.artık okula başlamış istavrit .ilk ders en mühim dersmiş ve konusu avlanmaymış.öğretmeni onlara avlanan insanlara dikkat etmeleri gerektiğini her buldukları yeme atlamanın hayatlarının son anı olabileceğini anlatmış uzun uzun.küçük istavrit babasının "büyük balık küçük balığı ,insanlarsa bütün balıkları yer" sözünü hatırlamış o sırada.belli ki babası insanlardan muzdaripmiş.ikinci ders onu farkemiş ;parlak gümüş renkli pulları yeşil süzgeçleri güzel gözleriyle onu büyüleyen bir dişi istavritmiş gördüğü.bir yolunu bulup onunla konuşması gerekiyormuş bi merhaba yada herhangi bi tanışma diyaloğu.4.ders cesaretini toplayıp yanına gitmiş.nerhaba demiş kendinden emin bi tavırla ama sevdiği pek umursamamış "merhaba"sını üsten stten bakıp merhaba diye geçiştirmiş.umursamaz tavrı cesaretini kırmış bizimkinin konuşmaya devam edememiş kurmak istediği bütün cümleler ve 30 sn de kurduğu hayalleri içinde kalmış.5.ders dişi istavritin aklında dersle ilgili bir soru takılmış ama çevresinde bizim cengaver istavritten başka sorbileceği kimse yokmuş.o da ona sornuş sorusunu.iyi ki de sormuş ki bu güzel bi arkaddaşlığın çocukluk aşkının hatta büyük insanların göze alamayacağı fedakarlıkların yapılacağı bir sevginin oluşmasına sebep olacakmış.gel zaman git zaman istavritler büyümeye başlamış aradan bir sene geçmiş ve tam da avlanacak kıvama gelmişler.babası istavrit için çok endişeleniyormuş . vakti zamanında annesini kaybettiği o günden bu yana endişesi dinmek bilmiyormuş.gözlerinde hep bi hüzün varmış .bizimki ona bakmaya korkarmış bu yüzden gözlerine iyice baktığında annesinin gidişini görürmüş .görürmüş ama vazgeçmezmiş kendini akıntıya bırakmaktan ,özgür ruhu izin vermezmiş babasının dibinde yaşamasına.bin yıl korkarak yaşayacağıma bir yıl yaşayıp yaşanmış bir hayatla ölmeyi yeğlermiş