uçurtma

mutlu sonlara uzak bi yerdeyim.umudum da olmasa nasıl devam edebilirdim gölgeli yollarda.bi yerlerde siluetini görme hayalini aldım koluma geziyorum.gülümseyişin benden uzaklaşalı epeyce olmuş.duraklarda durup otobüs bekliyorum.bazılarına biniyorum.yanıma güzel ama içi boş yada kendini öyle yansıtan kızla r oturuyor.yüzlerine baktığım da kafalarını çevirip sonra tekrar gözlerini yüzüme çeviriyorlar.beklenen hamleyi yapmıyorum tabiki.bu küçük aptallıklardan kaçma kovalamalardan uzaktayım ben.gidemem yanlarına yalnızlığa daha yakınım çünkü uzaklaştın biz sen ben ve mesafe üçgenine dönüştürdük.ben yaklaşıp sen uzaklaştıkça üçgen değişmiyor.sadece aynı geometrik şeklin değişen uzunlukları oluyoruz zaman içinde.bu yürüyüşlerin sonu ne olacak bilemiyorum.gönlüm isterki mesfeyi azaltıp doğru parçası olalım.ardından yaklaşalım ve sonunda bir nokta olalım yeniden biz.gönlümün istediğini aklımın ipleriyle umuduma bağlayıp uçuruyorum bulutlu havada.görürsen eğer uçurtmamı gel yanıma . ..