ölü bedenimin içinde,damarlarımda gezinen son kanım bağırıyor adını hücrelerime.sessizlikle savaşıyor sözcüklerim.yaşam tohumları bir tarafatan yeşerirken öbür yandan azrail üflüyor nefesinmi üzerime.hişşşşşşşşşş konuşma.konuşulanlar yalan samimi yalnlar.karanlık yada aydınlık içindeki ışık miktarlarına göre değişen göreceli kavramlar.
kaç kişi var bu bedenin içinde?kaç yalancı yaşıyor?hangisi kendini inandırdı yalanlarına?gerçekler ağır itiyor aşağıya doğru hayallerse uçuruyor zihnimden gökyüzüne.çok gerildim,çok geriledim ,yazmak kolay yapmak zor,ağlmak kolay birşeyler yapmak zor.olmak yada olmamak kimin bütün meselesi buydu?haturlayamıyorum. yok olmak yada sonsuz olmak işte asıl mesele bu.dünyada yok olmak yahut dünyada sonsuz olmak.
ne ordayı ne de burda? içinde olduğum bu yersizlik her yerimi kaplıyor.okumak lazım okumam lazım. ama öyle her kitabı değil.beni yolumda ilerletecek hikayelere ihtiyacım var.ayakta duran ruhların yazdığı cümleleri okumalıyım ki ayakta kalabileyim.
zaman hangimizi haklı çıkartacak bakalım.beni mi korkularımı mı????
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder