YARIN OLMAMAK

İlk yazdığım kelimenin ardından beğenmeyip iki elim arasında buruşturdğum kağıt parçaları odanın her tarafını kaplamıştı.Yazacak birşey bulamakta yaşadığım bu bunalım kaşlarımda toplanan mimiklerimi harekete geçiriyordu.Oysa bulutlu havanın içinden gökkuşağı gibi fırlıyordu ruhum evin içinde.O kadar emindimki kelimelerin elimden tane tane dökülüp lezzetli bir yazı oluşturacağımdan.Ama olmadı.Kalktım, içinde bulunduğum düşünce kalabalığının içinden sıyrılıp bana yazdıracak o şeyi bulmak üzere kalktım.Sakin başlayan geceyi yatsı namazıyla sonlandırıp iletişime geçemek üzere abdest almaya başladım.Su soğuktu.Dokunduğu hücrelerimde difüzyon hızının artmasına sebep olacak kadar soğuk.Ardından salona geçtim.Yeşil bir seccadeyi boylu boyunca serdim salonun ortasına .Bütün dikkatimi topladım.Gözlerimi kapadım dünyayı geride bırakıp aslolanla irtibata geçme zamanı gelmit.Allahuekber dedim .Allah yücedir.Dualar kalbimden dökülmeye başladı.Tüylerim tekrarladığım duayla birlikte hareket etmeye başladı.Artık yalnız değildim.Parçası olduğum bütünle aramda enerji akışı başlammıştı.Secdeye vardım.Avuç içlerim ve alnım yerdeydi artık.Aklımsa bambaşka bir yerde.Uyumak belki de bir uyanış olacaktı.Uyumalıydım.Odama geçtim,bataniyeyi kaldırıp buruşmuş çarşafımın üzerindeki yerimi aldım ardından üzerimi örtüp kendimi derin bi uykunun kollarına bıraktım.Aklımda bitmemiş işlerim ve yarısına gelemediğim uzun yolumla yanyana uyumaya başladım.Zihnimin dehlizlerinde karşılaştığım son soruyu düşünmeye fırsat bulamadan uyku örttü üzerimi.Soru? "Yarın olmamam neyi değiştiriri?"