25 Ağustos 2009 Salı

Kayıp Düşler Diyarı

Karanlığın içinde danseden ruhları gördüm.Esrarengiz ekspresle kayıp düşler diyarına giderken,aklımda uçuracağım hayal uçurtmaları vardı.Hızla ilerlerken küçük umut parçalarının ışığı ilişti gözüme.Derileri yüzlerine yalan iplikleriyle tutturulmş insanlardan uzaklaştıkça kendime,kendimi bulacağım yere,kayıp düşler şehrine yaklaşıyordum.Yolculuğumun en güzel yeriyse sonsuz gözlemlerimdi.Gecenin ışıksızlığında yazan elim parlıyordu.Sanki bize yolu o gösteriyordu.Kalbimden zihnime, ordanda elime hükmeden duygu tanleri kelime kelime dökülüyordu.Bir tutam sonra bir tutam daha sözcük serpiştiriyordum bitmek bilmez boş sayfama.Hayat devam ettikçe elim yazacak ,ışığım sönmeyecekti.Mutluydum hala mutluyum .Çünkü kayıp düşler diyarına az kaldı .Mantığın sınırlı duvarlarından kurtulmama az kaldı.

1 yorum:

  1. biriktirdiğin umut krııntılarını birleştirip, kendine sımsıcak bir kandil yapmışsın kelimeden caddelerde geziyorsun. Sınırlandırıldığın mantık duvarlarını aştığında aradığın "kayıp düşler diyarı"na ulaşacakmısın ?

    Eğer ulaşacaksan adı hala "kayıp düşler diyarı" mı kalacak...

    YanıtlaSil